Groene Dinsdag [1]

Schermafbeelding 2016-05-31 om 21.26.11De politie heeft op dinsdag 31 mei 2016 invallen gedaan op 19 locaties in Groningen, Hoogezand, Appingedam, Uithuizen en Eelde. Het betrof 17 woningen en 2 bedrijfspanden. Bij de actie waren 175 agenten betrokken. Ik noem het maar Groene Dinsdag.

De pers was vooraf geïnformeerd over de actiedag. Verschillende journalisten waren op uitnodiging aanwezig bij de invallen (niet ongebruikelijk). Berichten over de actie zijn door voorlichters van de politie voor publicatie gelezen (gebruikelijk). Het is een voorwaarde om bij de acties aanwezig te mogen zijn.

 

Er zijn 13 mensen aangehouden: 11 mannen en 2 vrouwen in de leeftijd van 26 tot 61 jaar. Onder hen is een een 33-jarige man uit Uithuizen. Hij zou wel eens hoofdverdachte kunnen zijn. De verdenkingen tegen de  verdachten: hennepteelt en -handel, witwassen, het faciliteren van deze activiteiten en deelname aan een criminele organisatie.

Het politie-onderzoek begon eind 2015. Aanleiding: informatie uit andere onderzoeken, anonieme meldingen en informatie van energieleveranciers.

Op meerdere locaties zijn bij de invallen hennepkwekerijen aangetroffen:

Appingedam – Stationsstraat
Uithuizen – Hoofdstraat Oost (3)
Groningen – Sloep
Groningen – Zandsteenlaan
Groningen – Pleiadenlaan
Groningen – Nijensteinheerd
Eelde – Hornstukken

Aan de Nijensteinheerd in Groningen is ook een hennepdrogerij aangetroffen. Aan de Koningsweg in Groningen is tuincentrum (growshop) Green Lights doorzocht.

Schermafbeelding 2016-05-31 om 22.55.38

 

In totaal zijn 2300 planten en 25 kilo gedroogde hennep aangetroffen en in beslag genomen ter vernietiging. Daarnaast is voor 100.000 euro aan contant geld, sieraden en auto’s (4) in beslag genomen. Ook is beslag gelegd op woningen (4) en op bankrekeningen van verdachten.

De bron van bovenstaande informatie is een persbericht dat de politie vandaag heeft vrijgegeven. In dit bericht legt de politie ook het waarom van de actie uit. Het betreft hier ‘ondermijnende criminaliteit’.

Deze vorm van criminaliteit ‘verzwakt en misbruikt onze maatschappij met alle ontwrichtende gevolgen voor iedereen (…). Ondermijning leidt tot aantasting van onze rechtstaat en de gelijkheid van iedereen.’ Aldus de politie.

Waar ik altijd nieuwsgierig naar ben bij dit soort acties is het vervolg. Halen de verdachten de rechtszaal? Of komen ze met de schrik vrij? Los van de vraag of het niet wat magertjes is, 7 kwekerijen  met 175 politiemensen, wil ik weten of er wel voldoende capaciteit is voor een vervolgonderzoek. En ook: wat levert het uiteindelijk op?

Dat ik dat wil weten is niet zonder reden. In 2014 begon de politie een onderzoek naar een groep woninginbrekers. In maart 2015 werden er verdachten aangehouden, zes jongemannen die verantwoordelijk zouden zijn voor ten minste 24 forse woninginbraken in Oost-Groningen en Drenthe. Ook toen kwam er een persbericht van de politie. Het vervolg: de verdachten zijn nog altijd verdacht, zaten vast, maar lopen nu vrolijk en vrij rond. De rechtszaak laat al langer dan een jaar op zich wachten. → de zes van sappemeer

Ik ben benieuwd hoe het de 11 mannen en 2 vrouwen die vandaag zijn aangehouden zal vergaan. Ik ga dat volgen.

Rob Zijlstra

 

het persbericht van de politie

dit bericht is zonder tussenkomst van voorlichters geschreven en gepubliceerd

 

Lees meer

Doen alle journalisten het? #wtf

Schermafbeelding 2016-05-20 om 23.22.12Journalisten moeten zich blijven verbazen. De grootste bedreiging voor de onafhankelijke journalistiek wordt gevormd door journalisten die er zelf niet meer in geloven. Dat las ik afgelopen week, stom genoeg ben ik vergeten waar ik het las. Maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen.

Ik geloof nog wel in zuivere journalistiek. Gelukkig zie ik veel collega’s om mij heen die daar net zo over denken.

Ik wil mij blijven verbazen. Vrijdagmiddag viel ik van mijn stoel van verbazing.

De keuken van de noordelijke journalistiek stond de afgelopen dagen een beetje in het teken van het gesodemieter dat er momenteel is met de politie. Aanleiding is het verhaal dat ik schreef (‘Lammetjesgedrag past journalist niet’). Er zijn gesprekken gevoerd tussen hoofdredacteuren van de kranten en regionale omroepen in Noord-Nederland en de politieleiding in Noord-Nederland.

RTVNoord-hoofdredacteur Mischa van den Berg beschrijft in een column de huidige stand van zaken: wij van de kranten en de omroepen te Noord-Nederland gaan niet meer dansen naar het pijpen van voorlichters. Wij willen geloofwaardig blijven.

terzijde 1
lees de column van de rtvnoord-hoofdredateur  De beste vriend

Noordelijk politiebaas Oscar Dros heeft opnieuw beterschap beloofd. Er komen extra voorlichters, er komt een externe deskundige de boel doorlichten en wat al niet, zo begreep ik. Dacht: toe maar.

terzijde 2Schermafbeelding 2016-05-20 om 22.49.53
Grappig ook: Dros was de eerste politiebaas in Nederland die uit de doeken deed (tijdens de verhoren van de irt-affaire) dat criminelen gebruik en misbruik maakten van de journalistiek en van misdaadjournalisten. Hij noemde dat onderwereld-pr. Misdaadjournalist Bas Middelburg schreef er later een boek over: Onderwereld-pr, hoe de misdaad de media manipuleert. Wat Dros de criminelen en de pers van toen verweet, doet de politie nu zelf.

 

Het is lastig. Als journalist wil je de lezer (luisteraar, kijker) niet vermoeien met eigen gedoe. Aan de andere kant mag de lezer, luisteraar, kijker best weten hoe de dingen werken. Ik ben een groot voorstander van een lelijk woord: transparantie.

De lezer () moet erop kunnen vertrouwen dat de journalistiek zuiver is en dat propaganda en pr niet worden verkocht als nieuws. De lezer moet erop kunnen vertrouwen dat wij journalisten bestand zijn tegen de druk die voorlichters uitoefenen om te doen en om te laten.

Bij grotere artikelen in de krant zie je steeds vaker een journalistieke verantwoording. Uitgelegd wordt hoe een artikel tot stand is gekomen. Eist een organisatie inzage in een artikel voor publicatie, dan zou dat bij publicatie vermeld moeten worden. Nog beter: geen voorinzage. Want waarom wel?

Vrijdagmiddag viel ik dus om van verbazing.

Twee dagen eerder zocht ik contact met Slachtofferhulp Nederland in verband met de wetswijzing (per 1 juli) met betrekking tot het spreekrecht voor slachtoffers in de rechtszaal. Ik schrijf daarover een artikel voor de krant van komende week. Ik stelde mijn vraag. Ze snapten het. Donderdag zou ik er over worden teruggebeld,.

Vrijdag belde een medewerker van Slachtofferhulp. Hij wilde graag mijn vraag beantwoorden. Voorwaarde: we willen het verhaal voor publicatie lezen.

Even dacht ik dat ik in de maling werd genomen. Maar nee, het was ernst. Ik zei: kan niet. U krijgt het verhaal niet voor publicatie te lezen. Principe-kwestie. Ik legde uit waarom. Ik e-mailde het Lammetjes-verhaal. De medewerker las het en antwoordde: ‘Helder.’ Zei dat hij alvorens te kunnen praten eerst moest overleggen met de afdeling persvoorlichting.

lamVrijdagmiddag. Een alleraardigste persvoorlichter. Ze had alle begrip. Maar wat was nou precies mijn vraag? Ik moest weten dat ze ook slechte ervaringen hebben met journalisten. Vandaar de eis tot inzage vooraf. Het is gebruikelijk. Nee. De alleraardigste voorlichter had nog nooit meegemaakt dat een journalist zoiets weigerde.

Dat was het moment dat ik – bij wijze van spreken – omviel. WTF? Doen alle journalisten het? Ik zei: ‘U bent de alleraardigste, maar ik doe het niet.’

De vraag die ik heb gesteld: wat vindt Slachtofferhulp Nederland van de uitbreiding van het spreekrecht voor slachtoffers die per 1 juli wordt ingevoerd en hoe gaat de organisatie daar straks mee om? Niet meer, niet minder.

Misschien dat ik maandag een antwoord krijg.
En anders maar niet.

Rob Zijlstra

Lees meer